نامی از زاگرس

چرا پیشوک؟

پیشوک یکی از نام‌های کردیِ «جوغاسم» است؛ زعفرانی وحشی با پیازی خوراکی که با آب شدن برف‌ها از خاک سر برمی‌آورد و مردم زاگرس در سال‌های خشکسالی و قحطی به آن پناه می‌بردند. این گیاه دست‌کم ۴۷ نام محلی در ۱۲ استان ایران دارد.

یک سالِ پیشوک

گیاهی که بیشتر سال زیر خاک است و فقط دو بار خودش را نشان می‌دهد.

اسفند تا اردیبهشت

برگ

برگ‌های باریک با نوار سفید میانی، همراه آب شدن برف‌ها بیرون می‌آیند. فصل کندن پیاز همین است.

تابستان

خواب

برگ‌ها خشک می‌شوند و گیاه زیر خاک می‌خوابد. دیگر نمی‌شود جایش را پیدا کرد.

مهر و آبان

گل

وقتی صحرا خشک و خارزار است، گلی بنفشِ کم‌رنگ با سه کلالهٔ سرخ، شبیه زعفران، باز می‌شود.

۴۷ نام برای یک گیاه

از مرند تا ممسنی، هر منطقه این گیاه کوچک را به نام خودش می‌شناسد، و همین نام‌ها قلمرو رویشش را نشان می‌دهند.

ایت داشیاقتی غالیق مندجل غاسرجل غاسومجوزِ لهِجوغاسمجوغال اِسمکجی غاسمجی غاسِمبکجی غال اِسمَکجی غالِسمکجیر غاسیمکجیل غاسمکلاله جوغاسممورچالقهاپلوکهف طوقههَپلوهِلاکوکپوشِکپوشِگپُرشِکپِشوکپِی چکپی یفوکپیرژوکپیشوپیشوکپیشُکپیشکهپیقونگپیقوکپیوشگپیچِکپیژوگچکیدانچی فکچی گیرانچی گیردانچیدامچیدانچیدَمکپولوککچی داشیاقهکی فکگوپلگی قاسم
۴۷نام محلی
۱۲استان
۳۷شهرستان
۱۸۶۷نخستین نمونهٔ علمی، سنقر

پژوهش دکتر مرتضی فرهادی

آنچه در این صفحه‌ها آمده بر پایهٔ سال‌ها پژوهش میدانی دکتر مرتضی فرهادی، مردم‌شناس و استاد دانشگاه علامه طباطبایی، و دانشجویان همکار ایشان است. اعتبار این دانسته‌ها از آنِ ایشان است.